Διαβητικό Πόδι
Επισκεφτείτε το 1ο Κέντρο Υπερβαρικής Ιατρικής
Περίληψη
Από τον Βασίλη Π. Ζαχαριάδη MD Phd
(HyperBaric Oxygen - HBO)
Η χρόνια φλεγμονή του οστού μπορεί να προκύψει από ασήμαντους τραυματισμούς ή ν’ αναπτυχθεί πάνω σε ορθοπεδικές προθέσεις (όπως πλάκες και βίδες που υποστηρίζουν κάποιο κάταγμα). Η μόλυνση παίζει μεγάλο ρόλο σε αυτό το σημείο, αλλά δεν είναι το κύριο πρόβλημα. Αυτή η πάθηση αναπτύσσεται συνήθως εκεί όπου υπάρχει κάποιος λόγος για τον οποίο το οστό δεν είναι ικανό να αυτοθεραπευτεί σωστά, όπως λιγοστή παροχή αίματος ή άλλα ιατρικά προβλήματα όπως ο διαβήτης ή θεραπεία με στεροειδή. Ο πόνος που δημιουργείται και η ακινησία λόγω αυτού μπορούν να εμποδίσουν τον άρρωστο στην καθημερινή δουλειά και ζωή. Το χειρουργείο στο επηρεασμένο κόκαλο είναι δύσκολο γιατί μπορεί μόνο να εξαπλώσει τη μόλυνση, ή να κάνει και άλλη πληγή στο οστό η οποία δεν θα μπορεί να θεραπευτεί σωστά. Το Υπερβαρικό Οξυγόνο ενισχύει την αντίσταση του οργανισμού στη μόλυνση παρέχοντας επιπλέον οξυγόνο κα εφοδιάζοντας τα λευκά κύτταρα τα οποία καταστρέφουν τα βακτήρια. Το επιπλέον οξυγόνο προάγει τη δραστηριότητα των κυττάρων που βοηθούν στην παραγωγή καινούργιων ιστών και τα οποία μπορούν ν’ αρχίσουν κανονικά τη δημιουργία ενός καινούργιου ιστού. Αργότερα, μπορεί επίσης να βοηθήσει στην ανάπτυξη καινούργιων αγγείων μέσα στην επηρεασμένη περιοχή το οποίο βοηθά στη διατήρηση των ωφελειών από την προηγούμενη θεραπεία.Παρ’ όλ’ αυτά η αναγκαία επέμβαση (όπως η αφαίρεση μολυσμένων εμφυτευμάτων και νεκρών οστών) δεν μπορεί να αποφευχθεί απλά επειδή χρησιμοποιήθηκε το Υπερβαρικό Οξυγόνο. Ο χρόνος του χειρουργείου και η χρήση σωστών αντιβιοτικών πρέπει να είναι οργανωμένα στον ίδιο χρόνο με την Υπερβαρική Οξυγονοθεραπεία.
Αναλυτική Παρουσίαση Επιπλοκών Σακχαρώδη Διαβήτη
Οι επιπλοκές που εμφανίζει ο σακχαρώδης διαβήτης οφείλονται κατά κύριο λόγω στη συνεχή βλαπτική επίδραση των αυξημένων τιμών του σακχάρου (γλυκόζης) στο εσωτερικό τοίχωμα των αρτηριών του οργανισμού (αγγειακό ενδοθήλιο). Ο διαβήτης προσβάλει όλες τις αρτηρίες προκαλώντας αρτηριοσκλήρυνση (διάχυτες αθηρωματικές βλάβες), αλλά τις μεγαλύτερες βλάβες τις προκαλεί στα αρτηριακά τριχοειδή, από τα οποία γίνεται και η μεταφορά των θρεπτικών συστατικών και του Οξυγόνου που μεταφέρονται από το αίμα στους ιστούς (Ανταλλαγή της ύλης).
Για να γίνει περισσότερο αντιληπτό αυτό, σκεφτείτε μία φουντωμένη ελιά.
Ο κορμός της αντιπροσωπεύει την Αορτή, που μεταφέρει το αίμα από την καρδιά. Τα μεγάλα κλαδιά είναι τα αγγεία πού βγαίνουν από την Αορτή και μεταφέρουν το αίμα στα διάφορα όργανα (εγκέφαλο, ήπαρ, νεφρούς κλπ) και στα μέλη του σώματος (χέρια, πόδια). Τα μικρά κλαδάκια που έχουν τα φύλλα είναι οι τριχοειδείς αρτηρίες. Εκεί γίνεται και η ανταλλαγή της ύλης, στα κλαδάκια.
Έχετε δει ποτέ φύλλα στον κορμό ή στα μεγάλα κλαδιά? ΌΧΙ. Η αποστολή τους είναι να μεταφέρουν τα θρεπτικά συστατικά από το έδαφος στα μικρά κλαδάκια και στα φύλλα.
Ότι ακριβώς κάνει η Αορτή και οι μεγάλες αρτηρίες. Μεταφέρουν το αίμα, με τα θρεπτικά συστατικά και το οξυγόνο (Ο2) από την καρδιά στα τριχοειδή αγγεία κάθε οργάνου και κάθε μέλους (άκρου) του σώματος. Από εκεί, και ΜΟΝΟ από εκεί, τα θρεπτικά συστατικά και το Ο2 περνούν μέσα από το τοίχωμά τους και θρέφουν τα κύτταρα κάθε ιστού.
Τα τριχοειδή αγγεία (λέγονται έτσι γιατί έχουν πάχος όσο μία τρίχα και μικρότερο) είναι αυτά στα οποία η αυξημένη γλυκόζη του αίματος προκαλεί τις μεγαλύτερες βλάβες, και επειδή τα τριχοειδή βρίσκονται σε όλα τα όργανα του σώματος, ο Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μία νόσος όπου όλος ο οργανισμός και κάθε όργανο είναι στόχος.
Διαβητικό πόδι
Μόνα τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και δυστυχώς σε μικρή κλίμακα, έχει γίνει αντιληπτό ότι η αντιμετώπιση των προβλημάτων που εμφανίζουν οι διαβητικοί ασθενείς, ιδίως στα κάτω άκρα (πόδια), πρέπει να γίνεται με ειδικές μεθόδους που σε πολλές περιπτώσεις είναι τελείως διαφορετικές από την αντιμετώπιση του ιδίου προβλήματος σε μη διαβητικό ασθενή.
Τα κυριότερα προβλήματα των κάτω άκρων στο Σ.Δ. είναι:
- Απώλεια ή αραίωση των τριχών
- Ατροφεία του δέρματος (λέπτυνση)
- Εμφάνιση λοιμώξεων, κυρίως μηκυτιάσεων, ανάμεσα στα δάκτυλα (ερυθρότητα με φαγούρα και πόνο)
- Ελάττωση της αισθητικότητος, συνηθέστερα από τα γόνατα και κάτω
- Δυσαισθησίες κάτω άκρων (μουδιάσματα από το γόνατο και κάτω, αίσθημα ότι διαπερνά ρεύμα το πόδι, ή τσιμπήματα από μικρές βελόνες) ως αποτέλεσμα αρχόμενης καταστροφής των αισθητικών νεύρων
- Τραύματα που αργούν να κλείσουν παρά την καλή περιποίηση
- Άτονα έλκη (πληγές που δεν κλείνουν παρά την περιποίηση και την Ιατρική φροντίδα)
- Νεκρώσεις δέρματος και δακτύλων
- Οστεομυελίτιδα
- Γάγγραινα
Αιτιολογία
Αιτιολογία
Η θεραπεία τους με το Υπερβαρικό οξυγόνο, συνδυάζεται πάντα με την τοπική περιποίηση του τραύματος και συνήθως διαρκεί 30 ημέρες, εφ’ όσον δεν υπάρχει επιπλοκή σε υποκείμενους ιστούς (πχ οστεομυελίτιδα)
Σε επιπεπλεγμένα περιστατικά, τα οποία είναι και τα πλέον συνήθη, έως και ο κανόνας, στο κέντρο μας, η αντιμετώπιση γίνεται από εξειδικευμένη ομάδα ιατρών.
Η θεραπεία με το ΗΒΟ αλλάζει τον τρόπο αντιμετώπισης των περιστατικών. Το πότε και το αν θα επέμβει ο χειρουργός, τι επέμβαση θα πραγματοποιήσει και ποιας βαρύτητος, τι υποστηρικτική αγωγή (αντιβίωση, ινσουλίνη) θα λάβει ο ασθενής και για πόσο, τι διαγνωστικές εξετάσεις (πχ απεικονιστικές) θα πρέπει να προηγηθούν, σε σχέση και με την γενική κατάσταση της υγείας κλπ είναι αποφάσεις που λαμβάνονται από την ομάδα των ιατρών που ασχολούνται με τον ασθενή που πάσχει από διαβητικό πόδι. Η γνώμη των ειδικών της ομάδος, αναλύεται στον ασθενή και στους συγγενείς του καθώς και οι πιθανές εναλλακτικές λύσεις, ούτως ώστε όλοι να έχουν την πλήρη εικόνα και την γνώση για να επιλέξουν το καλύτερο δυνατό για τον συγκεκριμένο ασθενή.
Στον εικοστό πρώτο αιώνα η αντιμετώπιση ενός νοσήματος εξατομικεύεται. Αυτή είναι η Ιατρική του σήμερα.
